Fate

"Are we meant to fall in love? Are we supposed to find the one? These questions need answers."

Het is al bijna 2 maanden geleden dat we officieel een"stel" werden. In je leven kom je zoveel mensen tegen, leer je zoveel mensen kennen en doe je zoveel ervaring op. Het zijn niet altijd leuke mensen maar je leert van ze. Als het niet de juiste vriend/vriendin was, heb je tenminste nu wel een beeld van wat je dus niet zoekt.  Maar soms ontmoet je mensen waarbij het al snel blijkt dat jullie het goed met elkaar kunnen vinden. Alsof het lijkt dat je heel je leven iets hebt gemist en nu eindelijk hebt gevonden. Voor mij ben jij zo'n iemand. Het had zo anders kunnen lopen maar het heeft uiteindelijk toch goed uitgepakt en daar ben ik heel dankbaar voor (ookal had ik zelf de touwtjes in handen). Het lijkt alsof er iets in de lucht hangt, een kracht, die je subtiel een richting geeft :') Ik weet niet of dat mij nu doet geloven in "toeval",  "het lot" of "blind geluk" maar het laat me sowieso wel geloven in "iets".

Op dit punt van mijn leven zou ik me niet kunnen voorstellen hoe het zou zijn zonder jou in mijn leven. Maar dit is iets wat veel mensen zeggen in een relatie "I can't imagine a world without you". Waarom zeggen we dit eigenlijk? Ik krijg wel dat gevoel.. maar het lijkt alsof iedereen dat krijgt die verliefd is? :') Is dit dan niet een beetje een soortvan "illusie" die wij creëren als we verliefd zijn? En hoe meer mensen het zeggen, hoe meer de waarde ervan aan verloren gaat..
Ik wil iets kunnen zeggen waarvan de waarde nog intact is gebleven, iets wat niet in miljoenen monden heeft gelegen en tot uiting is gekomen op een onoprecht moment.

Toch blijft het moeilijk om iets te kunnen vinden wat niet "cliché" klinkt.