Vandaag zat ik op de fiets naar huis,
het was super lekker weer,
de zon scheen, de vogeltjes floten,
(het lawaai van de langsrijdende auto's laten we maar even buiten beschouwing)
het was rond een uur of 6,
de zon ging langzaam onder,
ik probeerde foto's te maken van de zon,
maar realiseerde me dat het nooit zo mooi kon worden dan
het moment waarin je je bevindt
een foto van de zonsondergang is vergelijkbaar met een herinnering,
een herinnering kan je terughalen maar je kan nooit meer echt precies
dat gevoel krijgen toen je in dat moment zat,
een foto van de zon weergeeft niet de perfecte impressie/sfeer van dat moment,
vergelijkbaar dus met vandaag,
de minuten die voorbij gingen,
toen ik fietsend en zwijgend naar de zon keek,
die zo mooi zijn ding deed en zo lekker stond te shinen :')
moeilijk om een echte mooie foto te maken van de zon,
het licht is te fel, contrast niet goed afgesteld, diafragma blabla.
het idee van een bepaalde herinnering kan ook hetzelfde zijn,
we zijn ook best geneigd om herinneringen anders te onthouden dan we willen (op de een of andere manier)
soms herinneren we dingen erger dan het eigenlijk was, of juist leuker/mooier dan het daadwerkelijk was.
