Thoughts

J,
I'm just staring at these blank pages,
tears roll down my cheeks, tears for all the fears.
My mind filled with a lot of thoughts,
good ones but also confusing ones.
Which one will be the captain of our boat?
Our (love)boat, is on its way to paradise,
when will we arrive?
what will we find?
We fight through storms and heavy waves,
will our love maintain?
or vanish in vain?
I'm too fucking scared, scared of the unknown,
the things that might come.
All these insecurities are killing me,
and maybe someday my heart will be
shattered into thousand pieces.
Still, you'll be the one who will try to fix me,
but maybe I'll be broken beyond repair.
After all that, I think I still need you,
by my side, to hold me when I cry.
Cause we're still on the same boat,
our boat. And no one is leaving yet.
At least, I am not.

Cause underneath there's gold

Jij.

Nooit gedacht dat ik iemand kon vinden zoals jij.

je laat me dingen voelen die ik nooit eerder heb gevoeld,

vaak bang voor het onbekende, wat er nog komen zal

alsof de verbinding tussen mijn lichaam en geest was verbroken,

alsof mijn lichaam ineens een eigen wil had, 

in het begin onaangenaam maar in de loop van de tijd ben ik van dat gevoel gaan houden,

die momenten, waarbij we sprakeloos waren,

ergens op een bankje zaten of half onderuitgezakt lagen, zachtjes de wind op de achtergrond of de specht die om de zoveel tijd met zijn snavel de bomen tikt,

kijkend om ons heen, prikkels van de omgeving verwerken en toch concentreren op elkaar,

ik probeerde te communiceren maar viel uiteindelijk altijd terug op de stilte,

de stilte die alles behalve ongemakkelijk was, die ruimte gaf om te denken.

ik herinner me, dat moment dat we gewoon elkaar diep in de ogen keken en genoten van elkaars aanwezigheid..

hoe mooi je ogen schitterden, alsof je door me heen keek, alsof ik bijzonder was..

en vragen waar ik aan dacht, terwijl je het antwoord stiekem al wist, jou.