Vier daagjes Utrecht had een leuke kant maar ook een minder leuke kant. Die kant kwam vandaag tevoorschijn. Toen mijn vrienden al weg waren, richting Eindhoven, was ik dus nog in mijn eentje over in een grote stad in the middle of nowhere (dat gevoel had ik). Ik had geen idee wat ik kon doen of moest doen. Het enige wat ik wilde was, weer terug naar Eindhoven en in mijn eigen huis en bed slapen. Dat was de enige gedachte waarbij ik me goed voelde. En ja, ik besloot om een dag eerder terug te gaan. Terug naar Eindhoven. Hier hoor ik thuis, hier is mij alles bekend, hier is het fijn en veilig (naar mijn gevoel). Ik ging terug naar het appartement, kort nadat ik mijn vrienden had weggebracht naar het station. Ik ging alles opruimen en schoonmaken, dingen inpakken en klaar om te vertrekken. Vervolgens nam ik bus 12s bij de Uithof, terug naar Utrecht Centraal. Tijdens het wachten op mijn trein, ben ik even een café latte gaan halen, jummie. Na mijn koffie, liep ik naar het spoor waar ik mijn trein richting Rotterdam Centraal zou pakken. Ik moest in Rotterdam overstappen omdat er allemaal werkzaamheden zijn in Den Bosch, was het niet mogelijk of met veel moeite, rechtstreeks de trein naar Eindhoven te pakken. Hehe, ik zat in de trein. Zoekend naar mijn mobiel (omdat er wifi in de trein is!!!). Het gevoel dat zich liet horen toen ik alleen was, was naar. Het gevoel van eenzaamheid en verlatenheid. Ik realiseerde me dat ik een soortvan heimwee had, ik wilde supergraag naar huis, waar mijn mama is. Ik wil nog niet op kamers, ik vind het ook super irritant om dan om de week met een koffer terug naar Eindhoven te gaan (als ik ergens ver weg op kamers zou wonen). Ik vind treinen irritant en ik ken daar niemand. Ik denk dat het echt wennen wordt als ik volgend jaar op kamers ga.. Ik ben nu nog 17 en ik voel me zo jong. Maar tegelijkertijd voel ik me verstandig en gedisciplineerd en klaar voor het 'grote' leven. Maar deze ervaring bewees soortvan het tegendeel. Misschien komt het omdat ik me niet thuis voelde in dat appartement, misschien is Utrecht niet DE stad voor mij, misschien komt het omdat ik meer tijd nodig heb om te wennen, misschien omdat ik geen vrienden daar heb.. Ik heb geen idee maar ik voelde me op dat moment echt nutteloos. Ik voelde me minuscuul, een fractie, een puntje.. oftewel niks. Dit alles bewijst maar weer dat ik iemand ben die wel graag nieuwe dingen wil uitproberen maar uiteindelijk toch weer in mijn veilige schulp kruip. Ik moet mijn huisje ooit verlaten en het is goed dat ik nieuwe dingen uitprobeer, elke ervaring/gebeurtenis is een ervaring rijker.
:)
