We offer something nobody wants.

We offer something nobody wants.

Ik denk dat iedereen wel zijn onzekerheden heeft, flaws en wellicht ook issues.
Maar om te denken dat je 'minder' zou zijn dan anderen.. hmm het doet me pijn om zoiets te horen.
Wat nog meer pijn doet is het idee dat ik weet dat het je 'kapot' heeft gemaakt.
It's so sad.. wat zulke dingen met iemand kan doen.
Het is gewoon onnodig en niet terecht.
Maar ik begrijp ook wel vanwaar die gedachten/gevoelens..
I got them too.
In de zin van, niemand kan mijn 'issues' op het gebied van cultuurverschillen handlen.
Niemand heeft daar zin in. Niemand heeft dat ervoor over. That haunts me all the time.
Der komt misschien een tijd dat het allemaal mis gaat.
Ik kan misschien wel leuk zijn voor iemand maar diegene weet gewoon niet waarmee hij te maken heeft I guess. Ik wil niet iemand pijn doen waar ik veel om geef.
Het is al eens gebeurd.. Ik wil niet dat het nog eens voorkomt.
Diegene is achteraf heel blij dat het 'voorbij' is.
Hij kon niet mijn issues handlen. Hij voelde zich vrij toen het over was.
Mijn voorspelling was dus soort van uitgekomen.
Maar ik gaf het niet op though. Ik geloof nog steeds in liefde.. het is zo iets moois en ooit zal er genoeg liefde zijn, zoveel dat het genoeg is dat iemand volledig voor je gaat uhu.

Ik zou me hopeloos voelen en in een diepe put waar ik nooit meer echt uit zal komen.
Misschien laat ik mijn moeder dan wel mijn leven leiden omdat ik de 'strijd' tussen mij en mama heb opgegeven. Misschien word ik dan wel gelukkig? Misschien kom ik dan langzamerhand uit deze put omdat na alle tegenslagen ik mezelf heb opgegeven.. I dunno.
I opened up to you. Het is eng maar ik hoop gewoon dat er ooit iemand zal zijn die ziet dat ik het waard ben.. It is a risk to love. What if it doesn't work out?.. Ah but what if it does?
Misschien is dat de reden dat ik het ook een beetje eng vind als iemand van mij gaat houden. Ik wil het niet altijd meteen geloven, ik heb altijd in mijn hoofd van.. diegene weet niet waar hij aan begint.
Misschien is het ook helemaal niet eerlijk..
Dat ik toelaat dat mensen me leuk vinden of van me houden..
Mijn thuissituatie kan me ooit gaan breken en dan weet ik echt niet waar ik allemaal in staan ben om te doen.. Alles kan kapot gaan.. door mij...
Ik doe mijn best voor alles. Mensen laten weten hoeveel ik om ze geef, cause maybe someday I'll regret it en dat wil ik niet.

Abandon me

Hoe zou het zijn als je moeder je verbant uit haar leven om de keuzes die je maakt in je leven?
In haar ogen, wellicht de foute keuzes.
Maar in mijn ogen, de goede keuzes.
Goed en fout is nu wel moeilijker te definiëren.
Hoe kan een moeder haar liefde voor een kind zomaar opgeven?
Of blijft ze stiekem wel van het kind houden?
Gaat ze door met haar leven zonder haar gevoelens van liefde te uiten?
Wat als ze geen andere uitweg ziet?
Wat als ze denkt dat dat het beste is?

Waarom geven wij zoveel om ons imago?
Ik weet, Chinezen zijn meer collectivistisch en Westerse mensen meer individualistisch.
Ieder zijn voor en nadelen natuurlijk.
Chinezen stellen het belang van de gemeenschap boven het individu.
Ze geven veel om wat mensen om hun heen denken.
Dat geeft hun ook een zekere 'status'.

Ik denk dat als ik zo zou moeten leven, ik het wel 'overleef'.
Als ik maar gelukkig met mezelf ben.
Het is haar keuze, niet de mijne.
Als die keuze haar gelukkig maakt, moet ze dat doen.
Ik heb daar niets in te zeggen.