Just eat my heart out, tear me down, pick me up, steal my heart, as long as you love me and keep it unbroken.
woensdag 29 augustus 2012
dinsdag 28 augustus 2012
Rather live than die.
Ookal geeft het leven zoveel redenen om dood te gaan, ik blijf liever gewoon leven hoor.
(hier komt nog een gedicht)
Het is zo raar hoe snel de tijd gaat. Iemand speciaals komt plotseling in je leven,
je raakt gewend aan de aanwezigheid van diegene, je leunt op ze,
je vertrouwt ze, je houdt van ze, je hebt ze lief, je vindt ze lief, je denkt aan ze,
je mist ze.
Als diegene ineens weer uit je leven verdwijnt, voelt dat onnatuurlijk.
Het dan weer een proces van wennen.
Dit is natuurlijk moeilijker wennen dan als iemand leuks in je leven komt.
Dit wennen gaat ook om gewoontes afleren die je bij diegene had,
je gevoelens niet kunnen tonen, je emoties binnenhouden. (als je nog steeds van diegene houdt natuurlijk).
Het is een proces dat niet zo makkelijk is zoals het lijkt.
Vaak val je terug. Je klimt op een ladder, naar het volgende level,
maar je kijkt terug om te zien waar je nu eigenlijk bent.
En dan gaat het mis. Je hebt hoogtevrees. (kan ook gezien worden als zwak).
En ja, dan val je weer terug. En kan je het proces weer opnieuw beginnen.
Het is ook mogelijk dat je al een paar levels hebt gehaald,
als je dan terugvalt, val je op de laatste level waar je gebleven bent.
(zo ingewikkeld allemaal, beeldspraak haha)
(hier komt nog een gedicht)
Het is zo raar hoe snel de tijd gaat. Iemand speciaals komt plotseling in je leven,
je raakt gewend aan de aanwezigheid van diegene, je leunt op ze,
je vertrouwt ze, je houdt van ze, je hebt ze lief, je vindt ze lief, je denkt aan ze,
je mist ze.
Als diegene ineens weer uit je leven verdwijnt, voelt dat onnatuurlijk.
Het dan weer een proces van wennen.
Dit is natuurlijk moeilijker wennen dan als iemand leuks in je leven komt.
Dit wennen gaat ook om gewoontes afleren die je bij diegene had,
je gevoelens niet kunnen tonen, je emoties binnenhouden. (als je nog steeds van diegene houdt natuurlijk).
Het is een proces dat niet zo makkelijk is zoals het lijkt.
Vaak val je terug. Je klimt op een ladder, naar het volgende level,
maar je kijkt terug om te zien waar je nu eigenlijk bent.
En dan gaat het mis. Je hebt hoogtevrees. (kan ook gezien worden als zwak).
En ja, dan val je weer terug. En kan je het proces weer opnieuw beginnen.
Het is ook mogelijk dat je al een paar levels hebt gehaald,
als je dan terugvalt, val je op de laatste level waar je gebleven bent.
(zo ingewikkeld allemaal, beeldspraak haha)
woensdag 22 augustus 2012
zondag 19 augustus 2012
Alive
Gevoelens zijn iets raars, het is ook erg moeilijk om controle over ze te houden.
Als je verliefd wordt, kan je daar vrij weinig wat aan doen.
Gevoelens staan in verbinding met je hart en gedachtes in verbinding met je hoofd.
Het kan zijn dat tussen beide een communicatiefout kan ontstaan.
Bijvoorbeeld:
Je hebt voor meer dan een jaar een relatie met een lieve jongen. De jongen gaat vreemd en heeft er spijt van. Jij denkt, aan de ene kant wil je hem dumpen omdat hij iets erg heeft gedaan (hoofd), maar aan de andere kant, je houdt nog van hem (hart).
Het is moeilijk om beide te kiezen, het is het een óf het ander.
Zo kan je dus situaties altijd vanuit een ander punt bekijken.
Wat goed of slecht is, staat dus ook niet definitief vast; het ligt eraan vanuit welk opzicht.
Wil je gelukkig zijn dan kies je voor je hart;gevoelens omdat je je daar goed bij voelt. Maar dit zal alleen maar tijdelijk zijn, vroeg of laat begin je weer te denken (hoofd) en komen er weer negatieve gevoelens naar boven die je beslissing doet twijfelen.
Ik denk, dat gevoelens de mens tot leven maakt. Zonder gevoelens was iedereen dood en kaal.
Door middel van gevoelens uitten, wekt dat zorgzaamheid op. Het maakt mensen tot leven, het laat mensen dingen realiseren en leren appreciëren. Dat is een van de mooie dingen van het leven.
Teveel om mensen geven -> je wordt gekwetst
Te weinig om mensen geven -> je verliest ze
Waar is het midden? Der is niet echt een grens daarvoor, dat maakt het zo moeilijk.
Als je verliefd wordt, kan je daar vrij weinig wat aan doen.
Gevoelens staan in verbinding met je hart en gedachtes in verbinding met je hoofd.
Het kan zijn dat tussen beide een communicatiefout kan ontstaan.
Bijvoorbeeld:
Je hebt voor meer dan een jaar een relatie met een lieve jongen. De jongen gaat vreemd en heeft er spijt van. Jij denkt, aan de ene kant wil je hem dumpen omdat hij iets erg heeft gedaan (hoofd), maar aan de andere kant, je houdt nog van hem (hart).
Het is moeilijk om beide te kiezen, het is het een óf het ander.
Zo kan je dus situaties altijd vanuit een ander punt bekijken.
Wat goed of slecht is, staat dus ook niet definitief vast; het ligt eraan vanuit welk opzicht.
Wil je gelukkig zijn dan kies je voor je hart;gevoelens omdat je je daar goed bij voelt. Maar dit zal alleen maar tijdelijk zijn, vroeg of laat begin je weer te denken (hoofd) en komen er weer negatieve gevoelens naar boven die je beslissing doet twijfelen.
Ik denk, dat gevoelens de mens tot leven maakt. Zonder gevoelens was iedereen dood en kaal.
Door middel van gevoelens uitten, wekt dat zorgzaamheid op. Het maakt mensen tot leven, het laat mensen dingen realiseren en leren appreciëren. Dat is een van de mooie dingen van het leven.
Teveel om mensen geven -> je wordt gekwetst
Te weinig om mensen geven -> je verliest ze
Waar is het midden? Der is niet echt een grens daarvoor, dat maakt het zo moeilijk.
vrijdag 17 augustus 2012
Vallen is niet leuk.
Ben gister met mijn racefiets best hard door de bocht gevallen, er lag zand dus ben uitgegleden.
Kort na de val voelde ik vrijwel niks maar de pijn kwam pas later.
Kort na de val voelde ik vrijwel niks maar de pijn kwam pas later.
Zo ziet het er dus uit. Het doet nog wel een beetje pijn maar het valt allemaal wel mee joh :)
Abonneren op:
Posts (Atom)

