Jaloezie of ijverzucht (ook: jaloersheid of nijd) is een gemoedstoestand of emotie waarbij men datgene wenst te krijgen wat een ander reeds heeft gekregen, of wenst dat de ander datgene niet had.[1] Dit kan zowel om materie, eigenschappen als om relaties gaan. Het gevoel is gerelateerd aan afgunst maar is niet synoniem daaraan (zie onder). Minnenijd is jaloezie uit liefde.
Iemand anders heeft iets dat de jaloerse persoon belangrijk vindt om te hebben. Als de ander gezien wordt als gelijkwaardig zal de jaloezie erger zijn, omdat de jaloerse persoon aanneemt dat hij of zij de gewilde zaak net zo goed zelf had kunnen hebben.[2][3]
Bertrand Russell zei dat jaloezie een van de machtigste oorzaken van verdriet is. Het is een universeel en ongelukkig aspect van demensheid, want niet alleen is de jaloerse persoon ongelukkig door deze emotie, hij of zij wenst ook een ander ongeluk toe.[4] Russell geloofde ook dat jaloezie de drijvende kracht achter de beweging naar democratie is, en doorstaan moet worden om een rechtvaardiger sociaal systeem te creëren.[5] Andere filosofen zoals Aristoteles, Thomas van Aquino, Roger Bacon en Jean-Jacques Rousseau hebben er ook over geschreven. Bacon vergelijkt jaloezie in zijn essay 'Envy' met hekserij, en Michel de Montaigne behandelt jaloezie in zijn Essais[6]als een 'verwoestende kracht in het leven van een vrouw.'
Jaloezie is vaak ook gerelateerd aan leedvermaak, plezier in het ongeluk van anderen. Van de andere kant bezien heeft het ook te maken met bezorgdheid en een instinctieve behoefte te beschermen.
Bij een acute aanval van jaloezie ervaart men veel lichamelijke symptomen. Spierspanning, rillingen en duizeligheid kunnen uren aanhouden en verdwijnen dan langzaam weer. Er zijn ook gevallen bekend waarbij iemand een moord pleegt vanwege jaloezie. Dit kan ook zo zijn bij een passionele moord.
Ik denk dat iedereen wel eens met jaloezie te maken heeft gehad. De een heeft meer dan jij hebt, jij bent jaloers want je wilt wat zij heeft.
Maar waarom zijn we eigenlijk jaloers?
Ik denk dat de mensen die jaloers zijn, meestal een gebrek hebben aan zelfvertrouwen. Dat hoeft natuurlijk niet altijd te zijn. Maar in de meeste gevallen wel. Bijvoorbeeld met Minnenijd. je hebt een vriend, die vriend praat leuk met meisjes etc, jij bent bang dat hij hun leuk vindt, je bent bang dat je niet genoeg bent, je bent bang dat je je vriend kwijtraakt blabla. Al deze dingen komen voort uit onzekerheid. Als je al van jezelf weet dat je gewoon niet meer of minder bent dan dat meisje, zul je minder snel jaloers zijn. Als je zeker bent van jezelf en vertrouwen hebt in je vriend, zul je ook minder onzeker zijn.
Waarom willen we vaak wat anderen meer/beter hebben dan wij?
Ik denk dat dat komt omdat iedereen denkt dat ze het een voldoening is als ze beter zijn dan anderen. Misschien zijn die mensen afgunstig en geeft het hen bevestiging/zekerheid als mensen jaloers op hen zijn. Maar jaloezie hoeft niet altijd slecht te zijn. Het kan een drijfveer zijn om harder te werken om jezelf te bewijzen dat jij ook 'goed' bent. Maar jammer genoeg gaan veel mensen niet goed om met jaloezie. Ze zetten het om in iets negatiefs. Mensen die onzeker zijn, zullen geneigd zijn om in een negatieve spiraal te denken. Ze voelen zich niet goed genoeg en toch blijven ze zichzelf met anderen vergelijken. Ook vergeten ze dan meestal de goede kwaliteiten die zij wel bezitten. Dat is erg jammer allemaal.
Waarom vergelijken we onszelf met anderen?
Ik denk dat dat komt meer door de tijd waarin wij leven. Alles moet snel, goed, optimaal blablabla. Tablets en smartphones maken communicatie zo snel mogelijk ookal functioneert het niet optimaal. Tegenwoordig moet alles in een hoog tempo en zo goed mogelijk. We moeten zo hard mogelijk werken voor school om een zo hoog mogelijke baan te krijgen en vervolgens dus ook een zo hoog mogelijke salaris. Ik denk dat de meeste mensen dat als 'normaal' beschouwt. Maar wat als jij iemand bent die dat helemaal niet wil, het gaat niet altijd om geld etc. Dan lijkt je op iemand die tegen de stroming inloopt en dus waarschijnlijk niet zal redden in de maatschappij omdat je niet zolang weerstand kan bieden in de stroming. Het gaat in onze maatschappij allemaal om status. Mensen voelen zich beter als ze het beter hebben of meer hebben. Zo heb ik het gevoel namelijk. Ik vind het allemaal een beetje stom. Eerlijk waar, ik vind het ook niet leuk als mensen beter dan mij hebben, op de een of andere manier wordt ik dan een beetje misselijk en geïrriteerd Ik moet dus in een wereld leven waarin ik eigenlijk niet wil leven op de manier hoe het nu aan toe gaat, wat er algemeen geaccepteerd is en wat iedereen verwacht van je.
