Waarom maak ik, een meisje van 17, druk om bijna alles wat er in de wereld en in de omgeving gebeurt? Als 17 jarige moet je genieten van het leven want je hebt nog een heel leven voor je. De dingen die misgaan zouden als mijlpalen gezien moeten worden om te kijken hoe ver je bent gekomen. Kan je hieruit opmaken dat we de dag leven of dat we juist niet YOLO leven?
Je kan zeggen dat we "de dag leven" omdat we vaak op n dag, ook veel beslissingen maken die zonder nadenken zijn gemaakt, de emoties die we hebben, zijn op dat moment, alleen bij dat moment.
Maar je kan ook zeggen, de mensen die nadenken over het leven en zorgen maken om dingen, die leven niet de dag. Maar het zijn wel de mensen die het meest om dingen geven denk ik dan. Ik geef toe, als ik over dingen nadenk, worden dingen juist mooier dan ze zijn. Ik ga nadenken over verschillende kanten van iets en daardoor kan ik ook objectief naar iets kijken. Ik kom wel vaak tot de conclusie dat iets negatiefs, ook altijd wat positief bevat. Het leven is best mooi, we moesten dat eens gaan koesteren. Eerlijk gezegd denk ik dat best veel mensen dat niet doen, sociale contacten en de maatschappij zijn zo tot ons (de mensen) ingedrongen dat dat er bijna niet meer uit te halen is. Onbewust doen we dingen om er bijvoorbeeld "bij te horen", om "grappig te zijn", om "cool te zijn" en achteraf, als we erover nadenken over bijvoorbeeld kwetsende dingen die we zeggen, denken we.. "hmm eigenlijk is dat best gemeen en zo bedoelde ik het niet want diegene kan best aardig zijn." of "ik zou het eigenlijk ook niet leuk vinden als diegene dat ook zo over mij zei". Nja je hebt echt zooveeel redeneringen over dingen die niet kuis zijn etc.
Sommige mensen geven te veel om dingen en zijn daarom bang voor dingen. Zoals ik. Ik ben bang voor reacties van mensen, meningen, kritiek en verwachtingen. Ik ben helemaal niet perfect, not even close. Het is moeilijk om te leven met het idee dat je steeds perfect moet zijn maar je weet gewoon dat je dat niet bent. Het is moeilijk om te leven zonder na te denken over dingen als je van kleins af aan is aangeleerd om dingen goed te doen en te kunnen inzien wat anderen zouden denken etc.
Wat als iedereen de mooie dingen in het leven zou gaan koesteren en de mooie dingen die we altijd voor elkaar hebben ingehouden, ineens allemaal deruit gooit, wat gebeurt er dan? Volgens mij is dat echt zo mooi, de echte gevoelens van mensen. Ik vind het ook best mooi als mensen huilen of iets, vaak moet ik dan ook huilen, ik weet niet waarom. Maar ik vind dat zo mooi omdat dat echt iemands aard, diepte van iemand naar boven haalt, misschien wel hoe die persoon wel echt is. Ik wil zo graag dat mensen zichzelf kunnen zijn :(
Geen opmerkingen:
Een reactie posten