Het feit dat mensen veranderen is erg logisch maar soms toch raar. De tijd gaat super snel zoals je merkt en als je een tijdje iemand niet hebt gesproken, lijkt de tijd een groot stuk van je leven ofzo over geslagen te hebben maar dat is niet zo. Wij herinneren die mensen nog zoals te TOEN waren, maar naar mate de tijd verstrekt, verandert de persoon maar onze herinnering aan die persoon blijft het zelfde, de tijd staat stil in onze herinneringen. Het gevoel van tijd is zo raar, aan de ene kant kan je het gevoel krijgen dat het supersnel gaat (je staat niet stil bij dingen die niet om je heen gebeuren) of juist dat de tijd heel langzaam gaat, bijvoorbeeld in een saaie les op school. Ik ben eigenlijk best benieuwd hoe dit in elkaar zit.
Ook als ik terug denk aan "vroeger" (paar jaar geleden), lijkt het nog zo dichtbij maar het is zo snel voorbij gegaan. Ook ben ik gaan nadenken of ik veranderd ben en ik weet het niet zo goed. Veel mensen zullen mij niet echt veranderd vinden omdat ze me bekant elke dag spreken en dan merk je de veranderingen niet zo op. Maar mensen die ik al een tijdje niet heb gesproken, zullen wel degelijk zeggen dat ik veranderd ben.
Wat ook super interessant is, of mensen zoooooo erg kunnen veranderen dat ze niet meer herkenbaar zijn (niet qua uiterlijk), het feit dat mensen niks meer van hun oude "IK" overhebben, kan dat? Of hebben mensen altijd wel een fundament waarop de persoonlijkheid in varieert? INTERESTING!!
Verder ben ik ook echt suuuuper benieuwd hoe mijn leven eruit ziet over 6 jaar ofzo, heb ik dan nog steeds een relatie? Woon ik dan al samen? Waar woon ik dan überhaupt? Hoe sta ik dan tegenover het leven? Wil ik dan nog steeds kinderen? Hoe is de relatie tussen mijn moeder en ik ? Hoe is het met de mensen in China? ZOVEEL VRAGEN. En helaas is er maar 1 manier om erachter te komen... afwachten..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten