Heb je niet genoeg aan mij? Dat idee krijg ik steeds als we het weer over hebben.
Ben je niet tevreden met mij, met wat je hebt..?
Er tóch verlang je nog steeds naar meer, naar iets anders, naar iemand anders.
Ofja verlangen, je wilt het graag. Ja dat is eigenlijk ook wel verlangen als je iets wilt.
Je mist het, je wilt het.
Dat vind ik echt een heel raar idee..
En je weet ook niet wat dat in mij teweegbrengt blijkbaar.
Ik wil niet dat je spijt hebt later,
dan heb ik liever dat je weggaat.
Kan je gewoon niet inzien dat het raar is?
Het vanuit mij bekijken?
Er begrip voor hebben?
En echt inzien dat het met pijn doet?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten