Hoe zou het zijn als je moeder je verbant uit haar leven om de keuzes die je maakt in je leven?
In haar ogen, wellicht de foute keuzes.
Maar in mijn ogen, de goede keuzes.
Goed en fout is nu wel moeilijker te definiëren.
Hoe kan een moeder haar liefde voor een kind zomaar opgeven?
Of blijft ze stiekem wel van het kind houden?
Gaat ze door met haar leven zonder haar gevoelens van liefde te uiten?
Wat als ze geen andere uitweg ziet?
Wat als ze denkt dat dat het beste is?
Waarom geven wij zoveel om ons imago?
Ik weet, Chinezen zijn meer collectivistisch en Westerse mensen meer individualistisch.
Ieder zijn voor en nadelen natuurlijk.
Chinezen stellen het belang van de gemeenschap boven het individu.
Ze geven veel om wat mensen om hun heen denken.
Dat geeft hun ook een zekere 'status'.
Ik denk dat als ik zo zou moeten leven, ik het wel 'overleef'.
Als ik maar gelukkig met mezelf ben.
Het is haar keuze, niet de mijne.
Als die keuze haar gelukkig maakt, moet ze dat doen.
Ik heb daar niets in te zeggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten