Slapen is eigenlijk zo raar he.
Je gaat naar bed, je doet je oogjes dicht, alles is zwart
en ineens slaap je en ben je niet meer echt bewust van de dingen om je heen.
Je hartslag gaat omlaag en je 'batterij' van je lichaam is aan het opladen.
Hoe meer je erover nadenkt, hoe raarder het wordt!
Het idee dat je daar bekant half dood ligt ofzo.
En dat we dingen dromen, is ook zo raar.
Al die beelden in je hoofd die in je slaap als écht voelen.
De volgende dag dat je dan wakker wordt, weet je soms zelfs niet meer of het nou een droom was of echt gebeurd was.
Ik heb zelfs ooit gehad dat ik in mijn dromen moest huilen,
toen ik wakker werd, waren mijn wangen nat..
Pittig eng toch!?
Volgens mij zijn dromen een reflectie van jezelf,
een soort van film die what-if scenario's afspeelt in bepaalde situaties.
Ze zeggen ook wel dat de dingen die we dromen over ons écht zelf gaan,
de dingen waar we dan niet van bewust zijn.
HET BLIJFT RAAR OKEE.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten