Gister had ik rijles, het was echt een flop.
Ik voelde me al niet erg optimaal ( ik was ongesteld )
niet dat dat erg mijn mood beïnvloedt maar ik was een beetje doorgelekt.
Dat was dus echt geen fijn gevoel.
Daardoor ging het een beetje mis tijdens het rijden,
mijn rijinstructeur moest ingrijpen bij bepaalde situaties,
hij pushte me en zette heel veel druk op me,
ik kon daar niet tegen en toen werd ik emotioneel.
Maar dat komt niet alleen doordat hij mij pushte,
ik denk dat er heel veel andere dingen ook een rol mee speelt.
Van kleins af aan ben ik opgevoed met heel veel druk,
ik moest presteren, ik moest goed zijn,
ik moest dit, ik moest dat.
Volgens mij is dat idee dat ik perfect moet zijn,
zo erg in mijzelf getimmerd, dat ik onbewust altijd een druk voel.
Daarom ben ik ook onzeker over wat mensen van me denken,
voor mijn moeder ben ik nooit 'goed genoeg ' geweest en daarom doe ik
mijn best voor anderen, dat anderen me wel goed genoeg vinden.
Maar het leven is eigenlijk helemaal niet zo,
ik wil niet zo zijn maar ik ben het.
Ik kan er weinig aan doen, ik wil er voor iedereen zijn, ookal is niet iedereen er voor mij,
dat geeft mij wel een teleurstelling van de mensheid.
Ik moet dingen leren te accepteren,
ik geef waarde aan heel veel dingen,
ik neem veel dingen erg persoonlijk op,
ik leg altijd de fouten bij mezelf,
ben nu wel mezelf? Of wordt ik steeds gevormd door anderen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten