Dat gevoel.

Ik heb echt een raar gevoel,
ik dacht na,
en ik was een beetje in de war,
is alles nou een illusie ?
ik heb nu het gevoel dat ik mezelf kan wijs maken
dat alles wat wij hadden, maar een illusie was,
een droom, een verbeelding,
want ik kan het nooit meer terug krijgen,
dus ik kan makkelijk tegen mezelf zeggen,
dat wij niks hebben gehad,
het zijn nu alleen maar herinneringen,
vage beelden van toen,
maar soms heb ik ook beelden van vroeger,
die misschien helemaal niet kloppen,
misschien maak ik dat mezelf allemaal wijs,
ik weet het niet.
maar zolang ik mezelf wijs maak dat alles er niet was,
is het makkelijker om bij de realiteit te blijven,
makkelijker om mijn gevoelens te verbergen,
makkelijker om mijn gevoelens uit te schakelen,
dan kan ik denken,
waar maak ik me in godsnaam druk om?
ik heb nog tientallen jaren te leven,
misschien ook wel tientallen mensen te leren kennen,
het zijn allemaal maar gevoelens,
en die kan je verbergen,
ja ik verberg ze,
maar dat betekent niet dat ze er niet zijn,
wat een ingewikkeld gedoe zeg.
ik kan leven zonder jou,
je bent iemand geweest waar ik heel veel om gaf,
maar het zijn allemaal herinneringen nu,
ik kan het niet terug krijgen,
ik moet het met rust laten,
je bent niet meer "levend " in mijn leven,
je bent nu gewoon een haar op mijn hoofd,
voor heel lang vast geroest in mijn haarzakjes,
maar ooit op een dag,
weg, weg naar vrijheid,
en stervend zonder wortels.