er kwam een man de bus in lopen,
met een stok,
de man was blind.
Toen ben ik gaan nadenken,
hoe het zou zijn als ik zelf niets kon zien?
Ik heb toen mijn ogen dicht gegaan voor 10 seconden,maar weer zo snel mogelijk open gedaan,
omdat het zo eng was,
dat alles zwart is,
je voelt je dan erg zwak,
bang voor het onbekende.
Als je vanaf je geboorte nooit hebt kunnen zien,
ben je niet anders gewend,
je hebt geen idee dat een banaan geel is,
de lucht blauw en ons bloed rood.
Voor diegene zijn die woorden niets minder dan alleen maar woorden, gemaakt uit letters.
Weet je hoe bizar dat is voor ons om dat voor te stellen!
Als je blind bent geworden door een ongeluk of dergelijke,
is het veel moeilijker om er mee te kunnen leven,
voor diegene kan het echt zo deprimerend zijn,
je kan gewoon niet meer zien.. wtf..
al de mooie dingen in het leven,
de zonneschijn, de wolken, bossen, gras,
kleuren, bladeren, sneeuw, zonsondergang..
ik zou dat dus allemaal voor geen meter kunnen missen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten