Dit had ik geschreven toen in 5 weken met een Nederlandse vriendin in China verbleef

Life in China

Alles is zo anders dan in NL. Dat is mijn eerste conclusie en de belangrijkste conclusie die ik trek. Ik ben van plan om daarover te schrijven. Ik leef op een brug tussen twee culturen. Ik heb van beide culturen een paar aspecten in mijn persoonlijkheid en leefwijze.  

 In NL heb ik twee levens, een bij vrienden en eentje in het gezin. Daar zitten altijd wel verschillen in, ook in de NLdse cultuur maar in mijn geval zit het toch wel ingewikkelder in elkaar.  

Bij vrienden kan ik mezelf zijn, het lijkt alsof ik net zoals alle andere kinderen ben en niets verschil. Ik heb het gevoel dat ik er niet anders uitzie en niet heel anders ben. Bij vrienden denk ik er niet over na, hoe anders ik eigenlijk ben. Ik voel me vrij en kan doen wat ik wil. Bij vrienden ben ik er niet van bewust, ik realiseer het me niet op dat moment, ik negeer het, gewoon voor even, eventjes niet aan mijn leven denken. 

 Bij mijn gezin ben ik ook mezelf, op een andere manier. Ik heb ineens veel meer grenzen, verantwoordelijkheden en prioriteiten die ik moet stellen. Ik heb die discipline omdat dat mij van kleins af aan is aangeleerd. Ik weet niet beter, ik kan niet anders. Toen ik klein was, was ik me daarvan ook niet bewust, maar naar mate ik ouder wordt, kom ik mezelf tegen, weet ik meer wat ik wil en wat ik ben.

Het is niet zo dat ik thuis ineens iemand anders ben. Ik ben nog steeds mezelf maar op een beperkte manier. Ik doe dingen thuis die ik bij vrienden niet doe. En omgedraaid. Bij vrienden ben ik zoals ik ben, hoe mijn thuissituatie mij heeft gevormd.  

 Niemand weet hoe ik echt leef. Niemand weet hoe het er echt aan toegaat. Mensen weten niet wat ze zeggen als ze een kutleven hebben. Het enige wat ik vraag is vrijheid en liefde. Liefde krijgt ik op een beperkte manier, materieel en vrijheid krijg ik niet omdat mijn moeder chinees is. Zij is ook opgegroeid zonder vrijheid en dat geeft ze mij door.  

 Ook zij, is opgegroeid zonder vrijheid. Ze keek er naar uit om uit huis te gaan en te trouwen, om weg te zijn van huis en van oma die altijd zeurde en afkeurde. Ze is er nu niet van bewust dat zij en ik een vergelijkbare relatie hebben zoals zij en oma hadden. Zij was vroeger ook erg opstandig en vond de manier hoe oma met haar omging maar niets. Ik heb dat nu ook. Maar ik ben minder rebels als mama vroeger. Je kan zeggen dat ik een soort "light versie" ben van mama en mama een "light versie" van oma.

Ik heb weinig met de chinese cultuur, naar mijn mening ben ik bijna 100% nederlands, maar mijn uiterlijk bewijst het tegendeel. Het goede aan de chinese cultuur is de discipline en respect. 

Ik heb het gevoel dat er in NL veel meer mensen de mist in gaan omdat zij alle vrijheid daartoe hebben. Maar het slechte aan de chinese cultuur is dat mensen gedwongen worden om zo te leven, veel regels, om status leven en het lijkt alsof het woord "gelukkig zijn" meteen gekoppeld wordt aan rijkdom en status.

Chinese cultuur is streng, altijd geweest. Maar zo was ook de nederlandse. De nederlandse is alleen niet zo meer erg als vroeger, mensen denken vrijer en verder, daardoor leven zij ook gelukkiger en beter.
Chinezen zitten nog steeds in hun traditie, van vroeger. Filosoof conficius heeft dit doorgegeven aan de chinezen. Hij vond dat kinderen met veel respect naar ouderen moest handelen, verstandig moesten zijn, geen seksuele behoeftes, respect moesten tonen en ga zo maar door.

De chinese cultuur is een cultuur die niet kijkt naar het individu. Er zijn teveel mensen en iedereen gaat zich met elkaar vergelijken. Status en uiterlijk speelt een grote rol. Ze zijn erdoor gehersenspoeld.

 In deze cultuur lijkt het alsof je geen mening mag hebben, geen vrijheid en gewoon niet als een uniek iemand wordt gezien. Zij kijken niet naar de kwaliteiten van 1 persoon maar naar de kwaliteiten van de groep waarin zij/hij leeft. Zij willen hun status zo hoog mogelijk houden.

Ook veel mensen van mijn familie geloven niet in de puberteit. Zij geven de persoonlijkheid van iemand de schuld. Ze zeggen dat diegene dan rebels is aangelegd en geen goed kind is als hij/zij niet luistert.  

 Daarom gaat mijn voorkeur uit naar de nederlandse cultuur. Ik voel me gewoon daar meer thuis. Ik kan me daar beter in vinden. Ik wil gelukkig zijn, ik hoef niet per see rijk te zijn. Geld is niet alles enzo. Ik wil gewoon doen wat ik nog kan doen, nu ik nog jong ben.  

 Dingen die ik heb overgenomen van de chinese cultuur zijn opzich wel positieve dingen maar het kan ook slecht uitpakken. 

 Ten eerste: het doordenken van chinezen
Dat heb ik meegekregen. Ik kon vaak niet meteen zeggen wat ik in gedachte had, ik moest altijd eerst nadenken voordat ik iets deed of zei. Chinezen denken heel veel over hoe anderen denken. Bijvoorbeeld een situatie wanneer iemand even chagrijnig doet. Als chinees zou diegene die chagrijnig doet, doordenken wat de ander zou denken. In zo'n geval zou diegene anders kunnen handelen omdat zij inzien dat hij/zij chagrijnig deed. Dat is een positief punt.
Een negatief punt is bijvoorbeeld als iemand niet terugmailt, een chinees achterdochtig zou worden en daar dingen achter zou zoeken. Een chinees zou negatieve dingen gaan denken en dingen in hun hoofd kunnen halen wat niet hoeft te kloppen. Door teveel denken, worden zij er zelf de dupe van.

Ten tweede: de kleine gewoontes van chinezen, leefwijze
Ik leef veel stricter qua gewoontes thuis. Van mijn moeder mocht ik bijvoorbeeld 

- thuis schoenen uit
- afwas, schoonmaak en andere klusjes thuis doen 

- alles goed netjes en schoonhouden, bijv. Vaak bed verschonen, als ik gegumd heb, mag niet op de grond komen, afwas niet langer dan 1 dag laten staan etc. 

- niet te vaak naar buiten anders ben je een kind waarvan het hart verbrijzeld is, oftewel een slecht opgevoed kind is. 

- als ik me niet goed voelde, en op de computer ging, vond mijn moeder dat meteen kei raar en vond dat ik me aanstelde, oftewel loog, oftewel een kind was die geen opvoeding gehad heeft 

- oudere mensen altijd begroeten, zoniet, dan ben je een slecht opgevoed kind

- ook al heb je je dag niet, tegen grote/oudere mensen moet je je gedragen

- niet in discussie gaan  

- mijn moeder vindt me al een slecht kind als ik zonder sokken door het huis heen loop omdat dat vies is als ik dan in bed ga liggen met vieze voeten

- zovaak mogelijk realiseren dat je moeder het ook zwaar heeft en het niet altijd om jezelf draait

 Misschien komen wel veel dingen overheen maar het is wel, dat chinezen tóch nog heel anders denken! 

Chinezen hier leven een beetje in een gesloten wereld. Dat is te merken aan de dingen die geblokkeerd zijn zoals Facebook, Twitter en Youtube. Ook hebben chinezen hier nog nooit echt buitenlandse mensen gezien. Hier in china lijkt het een cultuur te zijn zonder andere culturen. Het is niet multicultureel. Zij hebben hier weinig buitenland eten. Nederland kent tapas, italiaans, indonesisch, turks, chinees, grieks. Hier in china alleen pizza, chinees, spaghetti en lasagne, voor zover ik weet.  

 Mensen die hier leven weet ook niet beter. Zij kunnen ook niet zomaar naar het buitenland, zij weten niet hoe het in het buitenland er aan toe gaat. Zij weten niet hoe vrij en open nederlanders leven en hoe positiever zij denken. Mijn familie hier ziet nederlanders als gierig en altijd aardappel etende. Maar dat is een vooroordeel, veel nederlanders zijn gierig maar er zijn ook uitzonderingen en nederlands hebben een veel uitgebreider keuken qua eten.  

 Het was best wel een ervaring om mee te maken hoe mijn familie erop reageert toen ik een vriendin uit nederland meenam. Ik had eigenlijk veel meer verwacht dat mijn oma open was, maar dat viel vies tegen. Er zijn veel kleine dingen waaraan ik me irriteer. Mijn oma keurt veel af en neemt niet zo snel genoegen met iets.