Als je nu kon kiezen, wat zou je liever willen?

het gaat nu heel erg slecht thuis. Mijn moeder wilde vandaag met me praten en zei dat ik de laatste weken erg slecht bezig ben.

Ze zegt dat ik elke dag weg wil, niet thuis kan zitten. Ik laat haar niet weten waar ik naartoe ga. Zij vindt dit niet erg goed.

Ze zei dat ik een slecht kind ben en dat ze pech heeft gehad met iemand zoals ik en dat ik pech heb gehad met iemand zoals zij.

Zij zegt dat ik haar een slechte moeder vindt, terwijl ik dat nooit heb gezegd.

Het botst allemaal met de cultuur, maar dat hoeft niet per se te betekenen dat ze slecht is.

In de auto terug van het schoolfeest net, hebben we keihard naar elkaar geschreeuwd.

Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik zo boos/verdrietig/teleurgesteld was.

Ik dacht dat mijn moeder me wel zou begrijpen,

zelf zegt zij dat ik haar niet begrijp.

Ze zegt dat ik nooit iets goed doe. Ik heb gevraagd waarom ze niet aan het idee kan wennen dat ik gewoon niet altijd hoef te vragen of ik ergens naartoe mag, ik ben deze week 2 keer gaan sporten en dit vond zij ook niet goed.

Zij zegt dat ze pas wilt wennen als ik pas echt 18 ben, 

ze zegt dat het haar taak is als moeder om me helemaal in de gaten te houden en zorgen over me te hebben,

ze zegt dat ze heel erg haar best heeft gedaan om alles beter maken, maar dat dat helaas niet is gelukt.

Ze zegt dat ze dan speciaal voor mij bepaald eten heeft gekookt, 

dat ze haar best doet om mij gelukkig te maken, grote kamer, fijn bed etc.

Maar zulke dingen zijn toch gewoon normaal? En als ze wilt dat ik weet dat ze haar best probeert te doen, 

moet ze gewoon met me praten. Ze heeft nooit gevraagd hoe het met me is, alleen maar over school. Verder niks.

Ze wilt dat ik perfect ben. Mijn nicht uit China is hier en laatst gaf zij hier de bloemen water,

mijn moeder zei tegen mij dat ze bijna moest huilen van het idee dat haar eigen dochter (ik) niet zo ben. Ze zegt dat ik niks doe thuis en nooit aan haar denk.

Ik heb toen gezegd dat ik niet perfect ben. Ik ben gewoon mezelf. En het is niet zo dat ik nooit iets doe,

ik doe de was ophangen, de was opruimen, afwassen en soms schoonmaken. 

Ze wilde toen in overleg met mij, ze stelde voor dat ik uit huis ga.

Ze zei dat ze een 'beter' leven voor me wilt en dat ik de keuze heb om weg te gaan.

Ik zei dat haar zorgen over mij dan niet weggaan, want ze zei dat ze het niet meer aankon en ik ook niet.

Ze zei dat zij de nederlandse cultuur maar niks vond, en dat ik de chinese cultuur maar niks vind.

Ze heeft gezegd, dat als ik nog thuis woon, dat ik alles volgens haar regels moet doen omdat het haar huis is. 

Ik zei dat ik Nederlands ben en dat ik hier tenslotte leef, zij zegt dat zij gewoon Chinees is en daar niks aan kan doen.

Ze geeft me dus nu de keuze om weg te gaan. Zij zegt dat zij het niet meer aankan en dat ik dat ook niet meer kan.

Zij zegt dat we onze hoogtepunten hebben bereikt. 

Maar het is niet zo makkelijk om uit huis te gaan, ik hou heel veel van mijn moeder maar ik weet niet wat ik moet doen nu.

Zij wilt/kan dus niet veranderen en ik ook niet.